Back to top

Getuigenissen

Woorden zijn te leeg, te ontoereikend,
de gruwel en wreedheden te weerzinwekkend
en de misdaad tegen de menselijkheid te complex
om een coherent beeld te kunnen scheppen van de Holocaust.
Desondanks, in flarden van wat zich toen voltrok:

In Getuigenissen vertellen ‘stemmen uit de zes miljoen’ in geladen, veelal pijnlijke en confronterende fragmenten hoe het was om in de oorlogsjaren JOOD te zijn, hoe het voelde opgepakt en gedeporteerd te worden naar afgelegen nazi-kampen, of in kou of hitte met afschuwelijke honger door gewetenlozen opgejaagd te worden in een steengroeve, een turfveld, een munitiedepot, om ten slotte te horen hoe dierbaren met een vals en misdadig voorwendsel naar de ‘doucheruimte’ werden gedirigeerd . . .

In een fragmentarische opsomming, verbeelding en duiding van situaties en gebeurtenissen in concentratie- en vernietigingskampen denken wij een - weliswaar onvolkomen en ontoereikend, naar toch indringend - beeld van de werkelijkheid te kunnen oproepen dat diep van binnen moet raken: de uitputting, het gevaar dat elke dag op de loer lag, de represailles, de totale ontluistering, het heimwee bij het horen van een jiddisch liedje, de angst, het verlangen naar huis en geliefden, de doorlopende aanslag op de menselijke waardigheid, de foltering, de obscene schending van de mensenrechten, de paniek, doodsangst, het gevecht om het laatste vleugje lucht . . . Enzovoort en voort.

Getuigenissen: als een schreeuw van afschuw, leed en pijn of als uiting van opgekropte woede, ongeloof. Als retorische vraag of vergoten tranen. Maar bovenal als blijk van niet gedoofde moed en levensdrift.

flarden uit een zwart verleden,
onbestemde angst,
het primitieve brullen,
de onverbloemde haat,
nachten waarin zij tot mij komen
en mij zwijgend gade slaan

Spelersgroep:
Frans de Bruijn, Wim Colin, Klaas Eikelboom, Annelies Hansma, Tilly Huijdink, Mattie Kooman, Steven Kroeze, Wim van der Linden, Elise Nauta, Rob Prinsen, Jet Roetman, Guus Schaarman, Dick Schumer, Huib de Waal, Gré Westra, Anne Marie de Wijs, Norbert Witjes
Script:
Ton Cales
Regie:
Edgar Karel Danz
Muziek:
Liselore Muis - viool en Dick Buys - cello
Licht en geluid:
Wim Huygen en Ernst Arthur Oey
Ontwerp poster:
Theo van Egmond
Productieleiding:
Monique de Roij van Zuijdewijn